lakarlota: hello po. kukunin ko na po voter’s ID ko. *waving registration slip*
comelec personnel: wala pa.
lakarlota: po? nung isang taon pa ho kasi ‘to. december po nung 2006.
comelec personnel: eh yung isa nga 2003 pa eh!
lakarlota: …
lakarlota: wala pa yung kanya?
comelec personnel: wala pa.
lakarlota: (obliged to ask) BAKIT?!
comelec personnel: hindi ko alam! magtanong ka sa main office!
"To think that I do not have her. To feel that I have lost her.To hear the immense night, still more immense without her."
--Pablo Neruda (Tonight I Can Write The Saddest Lines)
N.B. - This was published in Vol. 7, No. 10 (March 12-28, 2008) of Pinoy Weekly (p. 5).
Hindi ito sermon mula sa nakatatanda kundi isang munting paalala. Alam Inaasahan Nasa iyo ang desisyon kung Pero alam mong Sa katunayan, mula sa Ito ang dapat mong iwasan – ang pagkawala ng pakikibaka sa iyong pagtanda. Marami Napapailing Sigurado kong may mga kakilala kang may Malamang na may mga panahong nagdududa ka kung tama ba Mula sa iilang nakatatandang alam ang iyong pinagdaraanan, maniwala kang may dahilan para ipagpatuloy mo ang ganitong buhay. Sana’y Sa panahong katulad nito, lubhang kailangan ang mga katulad mo
mo na ang iskedyul ng mga kilos-protesta mula ngayon hanggang sa
pagtatapos ng semestre ngayong Marso. Malamang na magpapatuloy pa ang
mga ito hangga’t ang Pangulo ay hindi pa bumababa sa puwesto.
kang makiisa sa mga ito para ipakita sa mga nasa kapangyarihan ang
malawakang pagtutol ng mamamayan sa katiwalian ng pamahalaan at
pangkalahatang kabulukan ng sistema.
hanggang saan mo gustong dalhin ang iyong pagkilos. Sa isang lipunang
“normal,” tungkulin ko bilang guro na sabihan kang unahin ang pag-aaral
dahil ito ang pundasyon ng iyong magandang bukas.
malayo sa “normal” ang ating kalagayan, at wala akong karapatang
sabihing magkakaroon ka ng magandang bukas dahil lang sa nakapagtapos
ka ng pag-aaral. Bilang estudyanteng may mataas na antas ng kamulatan,
alam mong ang pagtatapos ng pinili mong kurso sa kolehiyo ay hindi
awtomatikong magpapaunlad sa iyong buhay.
pagiging kasama sa mga kilos-protesta, baka magiging kasama ka na lang
sa lumalaking bilang ng mga walang trabaho. O mas malala pa, baka
magiging kasama ka na lang sa nabigyan ng trabaho kapalit ng iyong
prinsipyo.
na akong kakilalang seryosong kasapi ng parlamento ng lansangan na
naging seryosong empleyado ng tubo. Tuluyan na nilang kinalimutan ang
kahalagahan ng pagkilos, at kasama na sila sa kumokondena sa mga
nangyayaring protesta bilang “simpleng pinagdaraanan lang ng kabataan.”
na lang ako sa kanilang katwiran: “Dati rin kaming aktibista, pero
namulat kami sa katotohanang mahirap baguhin ang sistema. Kailan din
naming kumita para sa pamilya, kaya mas mabuti pang isipin na lang ang
sariling pag-unlad kaysa mapaos sa kasisigaw sa mga problemang mas
matanda pa sa atin.”
ganitong aktitud na kumukumbinsi sa iyong kalimutan na ang pagmamartsa
dahil ang iyong pagsigaw ay pansamantala lang ang alingawngaw. Kahit
sabay-sabay kayo, lulunurin lang ng ingay ng tao’t sasakyan sa
lansangan ang anumang mensaheng nais ipahatid. Ang nakararami diumano
ay may praktikal na pangangailangang kumita para gumanda ang buhay ng
pamilya.
ang pinili mong tahakin. Habang ang mga kaklase mo’y pinoproblema lang
ang kasiyahang gagawin sa pagsapit ng gabi, nakikipagpulong ka sa iba
pang kasama para sa mga susunod na pagkilos. Sa halip na malasing sa
alak at basta na lang tumumba sa tindi ng tama, pinipilit mong magising
sa tapang ng kapeng iniinom para labanan ang antok.
huwag kang magpadala sa pambubuyo ng mga walang pakialam. Sana’y huwag
kang matukso sa kinang ng salapi sa oras ng iyong pagtatapos sa
kolehiyo. Patuloy mong tingnan ang pag-aaral hindi lang sa loob ng klasrum kundi maging sa labas nito.
— Para Sa Estudyanteng Nakikibaka, Prof. Danny Arao of the UP Journalism Department
"Oh, it’s weird ’cause there’s a hole in my chest where my heart used to be ’cause someone else yanked it out and she doesn’t even friggin’ care that she did it."
– Johnny Lewis, Raise Your Voice (2004)
Marie. Jeni. Jenny. Jhenny. Hazel. Steph. Stef. Olivia. Beybeh. I could never have any of you.
I can’t marry a rich girl because she only cleans up because she has issues.
I can’t marry a poor girl. She doesn’t need to clean because she don’t got stuff: I’ll have to buy it for her.
I can’t love a military or a rebel girl because they either grow old
killing a lot of people or die young fighting a war she doesn’t
understand.
I can’t love a free spirit, because she’ll leave.
Can’t marry a homebody because she’ll never leave.
Can’t love a health buff because she won’t stop buffing.
Can’t marry the fat one because she’ll never stop eating.
Can’t love the artist because she loves her art.
Can’t marry the university girl because she wants a university boy.
Can’t get down with the butcher because she stinks.
Can’t be with an achiever because she’s too square to try anything new.
The overachiever doesn’t have the time.
The underachiever just doesn’t.
The failure gets left behind.
The loyal one is a bore.
The honest ones are stone cold bitches.
Audrey.
Aubrey. Annie. Bonnie. Len. Dane. Gara. Berry. Shale. Shine. French.
Melen. She. Che. Fe. Je. Me-ann. Ness. Rina. Tina. Cora. Anch. Raisia.
Raisa. Rebbie. Vita. Vina. Dita…
Mga putangina ninyong lahat, iniwan nyo ko.
– SHINJI MANLANGIT on the eve of Valentine’s
"Often, the most barbaric atrocities occur when both combatants proclaim themselves freedom-fighters."
– Nicolas Cage (Lord of War)
